"I have a great ambition to speak to you."

Sorry sorry sorry voor het gebrek aan een hele maand blog! Langs een kant gewoon te druk gehad, langs de andere kant een tijdje gewacht op internet (dat er nu sinds een week of 2 wel terug is in Aqualodge, na 3 maand zonder). Langs nog een helemaal aparte kant kan ik 3/4 van wat hier gebeurt gewoon niet bloggen wegens lichtjes (of erg) schandalig. So so so scandalous. Ik weet het, ik moest me schamen dat ik meedoe aan zelfcensuur. Sla me later maar.

Slaan, daar doen ze hier nog steeds aan mee (mooi bruggetje, geef maar toe!). Voor de stomste dingen eerst. Omdat iemand het water in de ijskast vergeten zetten is bijvoorbeeld. En tja, warm water drinken dat kan toch niet zijn. Dat ze al blij mogen zijn dat er water IS, dat vergeten ze natuurlijk tot het tegendeel waar is. Momenteel zit de hele stad  (en wat wij deelgemeenten zouden noemen) namelijk al een paar dagen zonder water. Het gerucht doet de ronde dat  dat komt omdat Tanesco (de nationale elektriciteitsmaatschappij, met een fabriek gevestigd in Kigoma) de watercentrale (ook  eigendom van de staat dacht ik, maargoed) heeft afgesloten van elektriciteit. De kiekens!

En verder... jah, hier is natuurlijk immens veel gebeurd ondertussen. Het komt erop neer dat een van de broeders met wie ik moet samenwerken (jawel, degene die kindjes slaat) geld als gestolen heeft aangegeven dat niet gestolen was (voor de goede verstaander: het zelf heeft opgebruikt), een paar van onze kinderen spreekverbod heeft gegeven tegen mij en Marieke, en kort gezegd gewoon een slecht mens is die dringend buiten moet. Als ik daarmee in het openbaar teveel heb gezegd, so be it, de details zijn nog een pak schandaliger. Mail me maar als je het echt wil weten, of wacht tot ik thuis ben :-).

Er is ook, toen we uitgingen een paar weken geleden, "iets" in de drank van een van onze medebroeders gedaan, die zich bijgevolg nogal... onbetamelijk gedragen heeft. Nu goed, over die mens is verder geen kwaad woord te spreken, en hij schaamde zich dood achteraf, en ik wil hem echt niet zwart maken (dat is hij al, muaha), dus details ook enkel op aanvraag.

Anderzijds zit ik met een stalker, woehoew! Dat weze de jongeman die mij de prachtige zinsnede heeft verteld die nu mijn blogtitel is. Hij zou me eveneens vertellen hoe hij zich voelde nadat hij mij ocharm 3 keer was tegengekomen op straat, en is vorig weekend 's avonds in Bangwe langsgekomen (in't donker in een community, hoe onbeleefd). Hij was bijgevolg meteen omsingeld door de broeders ^^. Hoewel, sindsdien heb ik hem niet meer gezien, misschien is hij nu toch wat afgeschrikt.

Waar ik wél ga op letten, is af en toe een van de broeders meenemen ter gezelschap als ik 's avonds naar Aqualodge wandel. Nooit echt problemen gehad, en waarschijnlijk zal ik inderdaad al die aandacht missen eens terug in België, maar de mannen op straat worden steeds vrijpostiger. Meestal blijft het bij "I love you" 's, maar nu Marieke vertrokken is merken ze dat ik alleen wandel, en dat brengt risico's mee.

Aan Marieke en Ruben: neem het niet persoonlijk dat ik jullie zo laat vermeld, maar het paste gewoon mooier in mijn structuur ;-). Bij deze: Marieke en Ruben zijn vertrokken!!! En ja, ik mis jullie!!! En de kindjes missen jullie ook natuurlijk... ze vragen meermaals waar jullie zijn, en hoe het gaat. Ruben was, en is nog steeds, een lokale held in Kigoma wegens zijn geweldige Swahili. Marieke, ik heb Eze niet meer je naam horen roepen in zijn slaap, maar da's vast omdat ik niet wakker word van die dingen ;-). Ik moet wel zeggen dat ik nu een nog betere band aan het krijgen ben met de kinderen, en zelfs met de broeders, maar da's normaal denk ik. Niemand meer om Nederlands tegen te praten he. Ik wens jullie een geweldig aanpassingsvermogen thuis! Misschien helpt het om te weten dat hier voor januari nog NIEMAND salaris of community-geld gekregen heeft, en we dus zo goed als geen ontbijt krijgen en bitter weinig eten 's avonds. Toch wel iets waar jullie het beter mee hebben :-).

En verder, ik ga zeker dingen vergeten he... Maar vanaf nu kan ik wat vaker kortere berichtjes typen, dus ik haal mezelf nog wel in! Dan vertel ik nog wel over waar we mee bezig zijn in Bangwe (het laten erkennen als orthopedagogisch centrum, jeuj, massa's voorwaarden proberen halen enzo) en over de nieuwe stagiairs/vrijwilligers die gaan aankomen en alle problemen om ze slaapplaats te geven en van die dingen.

Wat ik nu juist nog wil vermelden: dit weekend HIV-test met onze jongeren. Ik hoop bij God (echt waar, bij God) dat er geeneen positief is... De twee kinderen (broers) van 10 en 13 wiens beide ouders gestorven zijn aan aids en dus een gigantisch risico lopen, zullen we apart bloed afnemen om zelf te testen, zonder initieel te zeggen waarvoor. Ik zou zeggen, spannend, maar dat klinkt te leuk.

Excuus voor de minder aangename afsluiter (en ook wel andere delen van het verhaal). U kan bij deze meteen blij zijn zolang niks van mij gehoord te hebben ;-)

Tot de volgende
x Linde