...Een dikke week geleden ondertussen. Als ik kon, had ik een blog geschreven toen we in Serengeti en Ngorongoro zelf waren, de dichterlijkheid had ervan af gespat.
Maar dus: we zijn op reis geweest van de 9de tot de 16de december. Ruben, Marieke, Sarah en ik. We zijn naar Mwanza gegaan (de tweedegrootste stad van Tanzania), op safari in Serengeti voor 2 dagen en 2 nachten, op safari in Ngorongoro voor 1 dag en 1 nacht, en dan teruggereden doorheen Serengeti naar Mwanza om daar nog een dagje te blijven en te shoppen. Voor wie niet zo geupdate is in z'n geografische/toeristische kennis: Serengeti is het grootste natuurreservaat van Afrika, het mooiste in de wereld en het tweedegrootste in de wereld (vraag mij nu niet wat het grootste dan is). Het loopt door tot in Kenya. Ngorongoro is een gigantische voormalige vulkaankrater, die na een aardbeving een paar miljoen jaar geleden een prachtige vruchtbare plek geworden is waar heel veel dieren hun thuis vinden.
Wel, we hebben God dus gezien. Het werken voor de Broeders van Liefde heeft z'n vruchten afgeworpen, of ze hebben allemaal een hele week gebeden voor ons, geen idee. Het was de beste safari ever, elke volgende zal een teleurstelling zijn, zelfs de gids was meermaals onder de indruk. We hebben alle mogelijke dieren gezien die we konden zien (behalve de neushoorn, maar daar zijn er maar 22 van in heel Ngorongoro, en geen enkele in Serengeti), terwijl sommige mensen 10 dagen op safari gaan en het met een paar zebra's en giraffen moeten stellen. Er is 1% kans dat je een luipaard ziet, evenveel voor een leeuw. We zagen de eerste dag al een luipaard met welpjes, een halfuur erna een leeuwenkoppel op een meter afstand, de dag erna een hele leeuwenfamilie met welpjes (een stuk of 10 leeuwen bij elkaar), de laatste dag nog een luipaard en een leeuwin die een halve meter naast ons lag te slapen. Niet overdreven, letterlijk een halve meter.
Wie mij kent, weet dat ik een kattenmens ben, en een leeuw bijna kunnen aanraken voor mij sowieso al een teken van God is (als je het dan toch zo religieus wilt bekijken). Daarbij komt nog dat Ngorongoro de mooiste plaats is die ik in mijn leven ooit gezien heb. Het is terecht een van de wereldwonderen. Met onze verdraaide Westerse geest hadden we veel te vaak het gevoel "we zijn hier precies in een pretpark". Combinatie van de hobbels en de exotische decoratie.
We hebben zowel in Serengeti als Ngorongoro gelogeerd op een camping. Best vreemd als er een giraf langsloopt als je naar de wc gaat, er 's nachts een buffel naast je tent staat te grazen, of er 's morgens een olifant uit de watertank komt drinken. Tja, eigenlijk kan ik het niet beschrijven. Het was prachtig.
Ik heb nog 10 minuutjes, en probeer er nog wat foto's op te krijgen. Het zullen er niet veel meer zijn, sorry daarvoor... Van Bangwe staan er ook nog een paar extra op. Morgen kerstfeestje, ben benieuwd! Met mijn eerste Afrikaanse kleed.
Zalige kerst iedereen! Voor de eerste keer in mijn leven dat het een witte is, zit ik hier... Naja, lekker warm :-)
Knuf!
Linde
Geen opmerkingen:
Een reactie posten